@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@اگر بگوئیم در قرآن امده است که در آیات قرآنی اندیشه و تفکر و تفقه بکنید ، این دلیل قانع کننده ای نخواهد بود .چون سوال در مورد خود قرآن است .ما قبل از ورود به فهم قرآن می خواهیم به این سوال پاسخ بدهیم. بنابراین باید بدنبال پاسخ عقلانی بگردیم. و این موضوع مرتبط است با مباحث اصول دین که از توحید آغاز می شود. آن کسی که با دلایل گوناگون و با توفیق الهی به وجود خدای تعالی با فضل الهی یقین پیدا کرده است، بی تردید اولین اقتضای عملی اعتقاد توحیدی، و معرفت توحیدی را بندگی خداوند می داند. بندگی خداوند است . یعنی وقتی انسانی از راه عقل و فطرت و دلایل کلامی و فلسفی مطمئن به وجود خدا شد، اولین سؤالی که برای این فرد مطرح می شود این است که من چگونه خدا را بپرستم تا خداوند از من راضی شود؟ این سؤالی است که بعد از توحید برای همه ی موحّدان بوجود می آید. .پاسخ سوال این است که: ابتدا باید از سوی خدای متعال تعالیمی یا دستوراتی به انسان ارائه شود، (به انسان یعنی خود هر فرد جویای بندگی و یعنی هر کسی که این بحث را برای خودش می خواهد حل کند. یعنی انسانی که در جستجوی حقایق در حال اندیشیدن به این مبانی است و در خلوت خود به کنکاش در این رابطه می پردازد. شخصی به تنهایی نشسته و دارد فکر میکند .یعنی - کاری که همه باید آن را انجام دهیم - . و به این نتیجه ی روشن رسیده است که هستی خدایی دارد و انسان در اوج نیاز و احتیاج به این خدا قرار گرفته است. اگر خدا اراده کند هستیم و اگر اراده کند نیستیم. تنها وظیفه ی انسان بندگی اوست. من مخلوق باید مطیع او شوم. اما چگونه؟!این سوال بوجود میاید که چگونه بنده ی او بشوم . پاسخ عقلی، این است که باید (باید و ضرورت عقلی) از سوی خدای متعال تعال